Po 182 dniach L4: ponowne zwolnienie czy świadczenie rehabilitacyjne? Wniosek ZNp-7 i co, gdy złożysz go za późno

Okres zasiłkowy kończy się w konkretnym dniu, a choroba nie. Kto w tym momencie nie ma złożonego wniosku o świadczenie rehabilitacyjne, zostaje bez wypłaty do decyzji ZUS — i zaczyna czytać, czy „za późno” znaczy „przepadło”. Zwykle nie znaczy, ale decydują o tym cztery terminy liczone od różnych dni. Są to: 6 tygodni przed końcem zasiłku, 6 miesięcy od końca okresu, za który świadczenie przysługuje, 14 dni od doręczenia orzeczenia i miesiąc od doręczenia decyzji.

Zaczynamy od pytania o ponowne zwolnienie po 182 dniach i o to, kiedy zaczyna się nowy okres zasiłkowy. Poniżej znajdziesz też brzmienie art. 18 ustawy zasiłkowej, zalecany termin z formularza ZNp-7 i listę dokumentów z okresami ich ważności. Dalej opisujemy drogę od badania przez lekarza orzecznika do decyzji ZUS oraz to, co dzieje się z wypłatą i z pracą, gdy wniosek został złożony po czasie. Sam okres zasiłkowy 182 (albo 270) dni liczy się od pierwszego dnia niezdolności do pracy. Zwolnienie wystawia lekarz po ocenie stanu zdrowia, także w ramach e-zwolnienia online.

Czy po 182 dniach L4 można dostać ponowne zwolnienie lekarskie?

Tak, jeśli lekarz uzna, że nadal jesteś niezdolny do pracy — może też odmówić. W tym samym okresie zasiłkowym kolejne zwolnienie nie przywraca jednak zasiłku. Zasiłek przysługuje „nie dłużej jednak niż przez 182 dni”, a gdy niezdolność do pracy spowodowała gruźlica albo przypada w trakcie ciąży — 270 dni (art. 8 ust. 1) [1]. ZUS pokazuje tę granicę na przykładzie osoby po ustaniu ubezpieczenia: za okres po wykorzystaniu 182 dni „nie przysługuje zasiłek chorobowy, bo został wykorzystany pełny okres zasiłkowy (182 dni)” [24].

Samo zaświadczenie lekarskie to osobna sprawa. Rozporządzenie wymienia je jako dowód usprawiedliwiający nieobecność w pracy (§ 3 pkt 1) [21] i nie uzależnia tego od prawa do zasiłku. Stanowiska ZUS o wystawianiu zwolnień po wyczerpaniu okresu zasiłkowego nie znaleźliśmy. Ile razy lekarz może przedłużać zwolnienie i od czego zależy jego długość, wyjaśniamy w tekście o liczbie dni na jednym L4.

Podstawa: ustawa zasiłkowa art. 8, 9 i 18, ustawa emerytalna art. 57, strona ZUS o prawie do zasiłku chorobowego, wypowiedź rzeczniczki ZUS (samorzad.gov.pl, 2022); stan na 26.09.2026.

Przerwę liczy się w dniach „pomiędzy ustaniem poprzedniej a powstaniem ponownej niezdolności do pracy” [1]. Z brzmienia przepisu wynika, że przerwą są dni między zwolnieniami; przykładu liczenia ZUS w naszych źródłach nie podaje. Przykład: zwolnienie skończyło się 30 czerwca, a kolejne zaczyna się 30 sierpnia. Przerwa obejmuje dni od 1 lipca do 29 sierpnia, czyli 60 dni — nie przekracza progu z art. 9 ust. 2, więc poza ciążą oba zwolnienia należą do jednego okresu. Zwolnienie od 31 sierpnia dawałoby przerwę 61 dni.

Krótki powrót do pracy nie zeruje licznika. Od 2022 r. „bez względu na rodzaj choroby, sumują się wszystkie zwolnienia lekarskie, jeśli nie wystąpi pomiędzy nimi przerwa przekraczająca 60 dni” — tak zmianę opisała rzeczniczka ZUS [23]. Wyjątkiem jest niezdolność w trakcie ciąży po przerwie (art. 9 ust. 2 zdanie drugie) [1]. Wcześniej po przerwie doliczało się tylko niezdolność spowodowaną tą samą chorobą, a ZUS zapowiadał: „Od nowego roku nie będzie miała znaczenia przyczyna niezdolności do pracy przed i po przerwie.” [22]. Jeżeli czytasz, że „inna choroba” otwiera nowe 182 dni, to opis zasady sprzed 2022 r.

Kiedy najpóźniej złożyć wniosek o świadczenie rehabilitacyjne?

Ustawa nie wyznacza dnia, po którym wniosku nie wolno złożyć. Termin 6 tygodni to zalecenie ZUS. Pouczenie formularza ZNp-7 każe złożyć wniosek z kompletną dokumentacją „co najmniej na 6 tygodni przed zakończeniem pełnego (91 dni, 182 dni, 270 dni) okresu zasiłkowego” [3]. Po co te 6 tygodni? Bo lekarz orzecznik musi Cię zbadać, a oddział — wydać decyzję, zanim skończy się zasiłek.

ZUS opisuje skutek spóźnienia jednym zdaniem: „Jeżeli wniosek złożysz później, może to spowodować jego rozpatrzenie już po zakończeniu pobierania zasiłku chorobowego.” [2]. Skutkiem jest więc przerwa między ostatnim dniem zasiłku a pierwszą wypłatą świadczenia, a nie odmowa z powodu daty wniosku.

Sam okres zasiłkowy trwa 182 dni, a przy gruźlicy i w czasie ciąży 270 dni (art. 8 ust. 1) [1]. Po ustaniu tytułu ubezpieczenia zasiłek przysługuje najwyżej 91 dni (art. 8 ust. 2) [1] — stąd trzy liczby w pouczeniu (91, 182, 270 dni). Art. 8 ust. 2 wyłącza z limitu 91 dni m.in. gruźlicę i ciążę. Jak do jednego okresu wlicza się wcześniejsze zwolnienia (przerwa do 60 dni, wyjątek ciąży), opisujemy w rozdziale o ponownym L4 po 182 dniach. Ile dni może obejmować jedno zaświadczenie i ile łącznie trwa okres zasiłkowy, opisaliśmy w tekście na ile dni lekarz może wystawić L4.

Data końca okresu zasiłkowego nie jest tajemnicą: w części II formularza ZNp-7 wpisuje ją płatnik składek w polu „Okres zasiłkowy zakończy się z dniem” [3]. Policz 6 tygodni wstecz od tej daty i tego dnia wniosek powinien być już w ZUS.

Co się stanie, gdy złożysz wniosek o świadczenie rehabilitacyjne za późno?

Zależy, wobec którego terminu się spóźniłeś. Wobec 6 tygodni — tracisz płynność wypłaty, nie prawo. Wobec 6 miesięcy — przedawnia się roszczenie o wypłatę za okres, który ten termin obejmuje. Ustawa mówi w art. 67 ust. 1 o zasiłku chorobowym [1], ale art. 21 każe przez zasiłek chorobowy rozumieć także świadczenie rehabilitacyjne [1]. ZUS stosuje to wprost: „Roszczenie o wypłatę świadczenia rehabilitacyjnego przedawnia się po upływie 6 miesięcy od ostatniego dnia okresu, za który świadczenie przysługuje.” [4].

Podstawa: ustawa zasiłkowa art. 21 i 67, strony ZUS o przedawnieniu i o wniosku po ustaniu ubezpieczenia; stan na 22.09.2026.

Skąd bierze się „18 miesięcy”, które powtarzają niektóre odpowiedzi w sieci? To warunek renty, nie świadczenia rehabilitacyjnego. Renta przysługuje, gdy niezdolność do pracy powstała w okresach ubezpieczenia albo „nie później niż w ciągu 18 miesięcy od ustania tych okresów” [11] (art. 57 ust. 1 pkt 3 ustawy emerytalnej). Do terminu wniosku ZNp-7 ta liczba nie ma zastosowania.

Czy świadczenie „działa wstecz”? Ani art. 18, ani pouczenie ZNp-7 nie przewidują odmowy z powodu daty wniosku. ZUS opisuje skutek spóźnienia jako rozpatrzenie po zakończeniu zasiłku [2], a granicą wypłaty jest przedawnienie [4]. Świadczenie przysługuje osobie nadal niezdolnej do pracy po wyczerpaniu zasiłku (art. 18 ust. 1) [1], więc okres orzeczony przez lekarza orzecznika może zaczynać się od dnia po zasiłku. O tym, czy i na jaki okres świadczenie przysługuje, orzeka lekarz orzecznik ZUS (art. 18 ust. 3) [1]. Wykładni ZUS o wypłacie „wstecz” nie znaleźliśmy — przepisu o niej ustawa nie zawiera.

Jakie dokumenty trzeba złożyć do ZUS o świadczenie rehabilitacyjne?

Podstawą jest wniosek ZNp-7 (aktualizacja formularza 13 kwietnia 2026 r.) [7]. ZUS wymienia do niego dwa załączniki: zaświadczenie o stanie zdrowia OL-9 od lekarza leczącego i wywiad zawodowy OL-10 z miejsca pracy. Gdy świadczenie ma wypłacać ZUS, dochodzi trzeci: zaświadczenie płatnika składek Z-3, Z-3a albo Z-3b [6]. Kolejność ma znaczenie, bo jeden z tych druków ma termin ważności.

1. OL-9 od lekarza leczącego — wystawione „nie wcześniej niż na miesiąc przed dniem, w którym składasz wniosek” [3]. Starsze zaświadczenie nie spełnia warunku z pouczenia — trzeba je wystawić ponownie, a to odsuwa rozpatrzenie. Lekarz może przekazać OL-9 do ZUS przez własny profil PUE/eZUS [2].
2. OL-10 od pracodawcy — nie jest wymagany, jeżeli niezdolność powstała po ustaniu ubezpieczenia, prowadzisz działalność pozarolniczą albo składasz wniosek o przedłużenie świadczenia [6].
3. ZNp-7 — część II wypełnia płatnik składek, wpisując m.in. dzień, w którym kończy się okres zasiłkowy. „Części II płatnik składek nie wypełnia, jeśli ubiegasz się o przyznanie świadczenia rehabilitacyjnego na kolejny okres” [3].
4. Z-3, Z-3a lub Z-3b — gdy świadczenie ma wypłacać ZUS [6]; druk „nie jest wymagany, jeżeli ZUS wypłacał zasiłek chorobowy za okres poprzedzający świadczenie rehabilitacyjne” [2]. Po ustaniu zatrudnienia dochodzi oświadczenie Z-10 [7].
5. Złożenie — przez PUE/eZUS (usługa „Złożenie dokumentu ZNp-7”), osobiście albo pocztą w dowolnej jednostce ZUS [2]. Dokumentację medyczną z leczenia warto dołączyć od razu [3].

Kto składa wniosek — pracownik czy pracodawca? Wnioskodawcą jesteś Ty: „Część I wniosku wypełnia osoba ubiegająca się o świadczenie. Część II wniosku wypełnia płatnik składek.” [3]. Pracodawca wystawia też OL-10, a gdy zgłasza do ubezpieczenia chorobowego więcej niż 20 osób, po decyzji ZUS sam wypłaca świadczenie [8]. Rzeczniczka ZUS ujmuje to krótko: „Aby otrzymać świadczenie z ZUS-u, nie wystarczy samo zwolnienie lekarskie, potrzebny jest wniosek (ZNp-7).” [17].

Jak przebiega orzekanie: lekarz orzecznik, komisja lekarska i decyzja ZUS?

O tym, czy dalsze leczenie rokuje odzyskanie zdolności do pracy i na jaki okres świadczenie przysługuje, orzeka lekarz orzecznik ZUS (art. 18 ust. 3) [1]. Po złożeniu wniosku czekasz na wezwanie na badanie; jeżeli stan zdrowia uniemożliwia podróż, „lekarz orzecznik przeprowadzi badanie w miejscu Twojego pobytu” [2]. Orzeczenie może przyznać świadczenie „jednorazowo lub w częściach” [5].

Od orzeczenia przysługuje sprzeciw do komisji lekarskiej ZUS „w ciągu 14 dni od dnia doręczenia tego orzeczenia” [11] (art. 14 ust. 2a ustawy emerytalnej); w PUE/eZUS to usługa „Złożenie dokumentu OL-4” [2]. Sprzeciw po terminie komisja zostawia bez rozpatrzenia, choć ZUS może przywrócić termin na wniosek w uzasadnionych przypadkach (art. 14 ust. 2c) [11]. Prezes ZUS może zgłosić zarzut wadliwości orzeczenia w terminie 14 dni od dnia jego wydania, nie doręczenia (art. 14 ust. 2d) [11] — wtedy również trafiasz przed komisję.

Przepisy o sprzeciwie w tym brzmieniu (art. 18 ust. 4–6) obowiązują do 31 grudnia 2026 r.; od 1 stycznia 2027 r. tekst jednolity przewiduje nowe brzmienie ust. 3 — orzekanie na zasadach ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych [1]. Jak wtedy będzie wyglądała ta procedura i które sprawy obejmie stary tryb, opiszemy po wejściu zmian w życie.

Orzeczenie, od którego nie wniesiono sprzeciwu, albo orzeczenie komisji jest podstawą decyzji (art. 18 ust. 6) [1]. Decyzję wydaje oddział ZUS [10]. Odwołanie od niej składasz do sądu rejonowego „w terminie jednego miesiąca od dnia doręczenia decyzji” [10], za pośrednictwem oddziału, który ją wydał [2]. Sprawy o świadczenie rehabilitacyjne należą do sądów rejonowych (art. 477⁸ § 2 pkt 2 k.p.c.) [13].

Tu czeka pułapka procesowa, o której rzadko się pisze. Jeżeli nie wniosłeś sprzeciwu do komisji, a odwołanie opiera się wyłącznie na zarzutach wobec orzeczenia lekarza orzecznika, sąd je odrzuca (art. 477⁹ § 3¹ k.p.c.) [13]. Kolejność jest więc stała: najpierw sprzeciw w 14 dni, potem odwołanie w miesiąc. Gdy ZUS nie wyda decyzji w 2 miesiące od złożenia wniosku, odwołanie do sądu przysługuje mimo braku decyzji (art. 83 ust. 3 ustawy systemowej) [12].

Co bada orzecznik? Według uchwały Sądu Najwyższego z 2 lutego 2016 r. (III UZP 16/15) wystarczy rokowanie odzyskania zdolności do pracy. Nie trzeba stwierdzać, „że nastąpi to w terminie 12 miesięcy od wyczerpania zasiłku chorobowego” [19]. Chodzi o pracę na dotychczasowym stanowisku. W sprawie o powrót do pracy po zasiłku (wyrok z 13 stycznia 2015 r., II UK 118/14) SN uznał, że liczy się praca, „w zakresie której uprzednio została orzeczona niezdolność do pracy” [20]. Nie chodzi o zdolność „do jakiejkolwiek innej pracy” [20]. Skala jest duża: w 2025 r. lekarze orzecznicy ZUS wydali 123,2 tys. orzeczeń pierwszorazowych przyznających uprawnienie do świadczenia rehabilitacyjnego i 11,8 tys. stwierdzających brak podstaw [18]. Najwięcej dotyczyło chorób układu mięśniowo-szkieletowego (28,7%) i zaburzeń psychicznych (22,4%) [18].

Ile wynosi świadczenie rehabilitacyjne i kto je wypłaca?

Wysokość określa art. 19 ust. 1 ustawy zasiłkowej: 90% podstawy wymiaru zasiłku chorobowego przez pierwsze trzy miesiące i 75% za pozostały okres [1]. Jeżeli niezdolność do pracy przypada w okresie ciąży — 100% [1]. ZUS przelicza pierwsze trzy miesiące na 90 dni [9]. Świadczenie przysługuje „przez okres niezbędny do przywrócenia zdolności do pracy, nie dłużej niż przez 12 miesięcy (360 dni)” [3].

Podstawa: ustawa zasiłkowa art. 61 ust. 1 i 64 ust. 1, strony ZUS o płatnikach świadczenia i o wniosku po ustaniu ubezpieczenia; stan na 22.09.2026.

Zwróć uwagę na punkt odniesienia: 30 dni liczy się od wyjaśnienia ostatniej okoliczności, a nie od dnia złożenia wniosku [2]. Jeżeli brakuje OL-9 albo wywiadu zawodowego, zegar jeszcze nie ruszył. Płatnik składek, nawet duży, wypłaca świadczenie dopiero po otrzymaniu decyzji ZUS [2].

Czy na świadczeniu rehabilitacyjnym można pracować i czy pracodawca może zwolnić?

Do świadczenia rehabilitacyjnego stosuje się odpowiednio art. 17 ustawy zasiłkowej (art. 22) [1]. Od 13 kwietnia 2026 r. obowiązuje nowe brzmienie art. 17 ust. 1 [1]. Mówi ono o utracie prawa „za cały okres zwolnienia od pracy” [1]. Dotyczy to pracy zarobkowej i aktywności niezgodnej z celem zwolnienia [1]. Pouczenie ZNp-7 powtarza ten warunek [3]. Osobny przypadek: jeżeli po wyczerpaniu zasiłku wróciłeś do pracy z ubezpieczeniem chorobowym, świadczenie nie przysługuje [5].

Strona ZUS o prawie do świadczenia, datowana na 1 stycznia 2022 r., opisuje utratę „za miesiąc kalendarzowy, w którym wykonywałeś pracę zarobkową” [5]. Jak ZUS stosuje art. 17 do świadczenia przyznanego w częściach po nowelizacji, nie wyjaśnił — zapytaj o to w oddziale przed podjęciem jakiegokolwiek zajęcia.

Ochrona zatrudnienia kończy się wcześniej niż świadczenie. Pracodawca może rozwiązać umowę bez wypowiedzenia, gdy niezdolność trwa dłużej niż okres wynagrodzenia i zasiłku „oraz pobierania świadczenia rehabilitacyjnego przez pierwsze 3 miesiące” [14]. Ten wariant dotyczy pracownika zatrudnionego u danego pracodawcy „co najmniej 6 miesięcy lub jeżeli niezdolność do pracy została spowodowana wypadkiem przy pracy albo chorobą zawodową” [14] (art. 53 § 1 pkt 1 lit. b Kodeksu pracy). Przy krótszym stażu granica jest wcześniejsza: „dłużej niż 3 miesiące – gdy pracownik był zatrudniony u danego pracodawcy krócej niż 6 miesięcy” [14] (lit. a).

Rozwiązanie umowy nie może nastąpić po stawieniu się pracownika do pracy w związku z ustaniem przyczyny nieobecności (art. 53 § 3) [14]. Serwis biznes.gov.pl ujmuje to od strony firmy. Umowę można rozwiązać bez wypowiedzenia „po wyczerpaniu okresu zasiłkowego (czyli 182 lub 270 dni) i ewentualnym pobraniu świadczenia rehabilitacyjnego przez pierwsze trzy miesiące” [16]. Co daje ochrona przed wypowiedzeniem w czasie choroby, wyjaśniamy w tekście o zwolnieniu lekarskim w okresie wypowiedzenia.

Zwolniony w tym trybie pracownik może zgłosić powrót. Art. 20 ustawy zasiłkowej stosuje art. 53 § 5 Kodeksu pracy do osoby pobierającej świadczenie [1]. Warunkiem jest zgłoszenie powrotu „niezwłocznie po wyczerpaniu tego świadczenia, choćby nastąpiło to po upływie 6 miesięcy od rozwiązania stosunku pracy” [1]. Pracodawca „powinien w miarę możliwości ponownie zatrudnić” takiego pracownika [14] — o automatycznym powrocie przepis nie mówi. Jak wygląda zasiłek, gdy umowa skończyła się w trakcie choroby, opisaliśmy w artykule o zwolnieniu lekarskim po ustaniu zatrudnienia.

Co po zakończeniu świadczenia rehabilitacyjnego?

Trzy drogi. Pierwsza: kontynuacja. Gdy orzecznik przyznał świadczenie na okres krótszy niż 12 miesięcy, a choroba nie ustąpiła, „można złożyć wniosek o kontynuację świadczenia” [17]. ZNp-7 składa się wtedy bez części II [3], a wywiad OL-10 nie jest konieczny [6]. Łączny limit to 12 miesięcy (art. 18 ust. 2) [1].

Druga: renta z tytułu niezdolności do pracy, gdy rokowanie się nie potwierdziło. Wymaga niezdolności do pracy, wymaganego okresu składkowego i nieskładkowego oraz braku ustalonego prawa do emerytury (art. 57 ust. 1) [11]. Niezdolność musi powstać w okresach ubezpieczenia albo nie później niż w ciągu 18 miesięcy od ich ustania [11]. Warunku 18 miesięcy nie stosuje się przy stażu co najmniej 20 lat dla kobiety lub 25 lat dla mężczyzny i całkowitej niezdolności do pracy (art. 57 ust. 2) [11]. Świadczenie rehabilitacyjne nie przysługuje osobie uprawnionej do emerytury lub renty z tytułu niezdolności do pracy (art. 18 ust. 7) [1].

Trzecia: nowy okres zasiłkowy — gdy podlegasz ubezpieczeniu chorobowemu, a przerwa w niezdolności do pracy przekroczyła 60 dni, bez względu na rozpoznanie (art. 9 ust. 2) [1] [15]. W ciąży okresów sprzed krótszej przerwy nie wlicza się; przykład liczenia przerwy jest w rozdziale o ponownym zwolnieniu po 182 dniach.

Pytania o ponowne L4 po 182 dniach i wniosek o świadczenie rehabilitacyjne

Czy za kolejne L4 po 182 dniach przysługuje zasiłek?

W tym samym okresie zasiłkowym nie: zasiłek przysługuje najwyżej 182 dni, a przy gruźlicy i w ciąży 270 dni (art. 8 ust. 1) [1]. Zwolnienie po przerwie nie dłuższej niż 60 dni wlicza się do wyczerpanego okresu (art. 9 ust. 2) [1]. Nowy okres zaczyna się po dłuższej przerwie, jeżeli nadal podlegasz ubezpieczeniu chorobowemu, a gdy nowa niezdolność przypada w trakcie ciąży — także po krótszej [1] [15]. Samo zaświadczenie lekarz wystawia, jeśli uzna je za zasadne, i może odmówić.

Kiedy najpóźniej można złożyć wniosek o świadczenie rehabilitacyjne?

Ustawa nie wyznacza ostatniego dnia. ZUS zaleca złożenie ZNp-7 co najmniej 6 tygodni przed końcem okresu zasiłkowego, bo późniejszy wniosek może zostać rozpatrzony już po zakończeniu wypłaty zasiłku [2]. Roszczenie o wypłatę przedawnia się po 6 miesiącach od ostatniego dnia okresu, za który świadczenie przysługuje [4].

Co się stanie, jeśli pracownik nie złożył wniosku o świadczenie rehabilitacyjne w terminie?

Powstaje przerwa w wypłacie między końcem zasiłku a decyzją ZUS [2]. Ustawa nie uzależnia prawa do świadczenia od daty wniosku. Ogranicza je przedawnienie roszczenia o wypłatę po 6 miesiącach; przy przeszkodzie niezależnej od wnioskodawcy termin liczy się od jej ustania [4].

Czy świadczenie rehabilitacyjne działa wstecz?

Świadczenie przysługuje osobie, która po wyczerpaniu zasiłku jest nadal niezdolna do pracy (art. 18 ust. 1) [1], więc orzeczony okres może zaczynać się od dnia po zasiłku. O okresie orzeka lekarz orzecznik ZUS (art. 18 ust. 3) [1]. Granicą jest przedawnienie roszczenia o wypłatę po 6 miesiącach [4].

Kto składa wniosek o świadczenie rehabilitacyjne — pracownik czy pracodawca?

Wniosek ZNp-7 składa ubezpieczony — część I wypełnia osoba ubiegająca się o świadczenie [3]. Pracodawca wypełnia część II formularza i wystawia wywiad zawodowy OL-10 [6]. Jeżeli zgłasza do ubezpieczenia chorobowego powyżej 20 osób, po decyzji ZUS sam wypłaca świadczenie [8].

Ile trwa rozpatrzenie wniosku o świadczenie rehabilitacyjne?

Wypłata następuje nie później niż w ciągu 30 dni od wyjaśnienia ostatniej okoliczności niezbędnej do ustalenia prawa (art. 64 ust. 1), a nie od złożenia wniosku [1]. Wcześniej ZUS wzywa na badanie przez lekarza orzecznika [2]. Brak decyzji przez 2 miesiące od wniosku otwiera odwołanie do sądu [12].

Czy można pracować, jeśli złożyłem wniosek o świadczenie rehabilitacyjne zbyt późno?

Praca zarobkowa w okresie, na który świadczenie zostało orzeczone, powoduje utratę prawa do niego (art. 22 w związku z art. 17 ust. 1) [1]. Jeżeli po wyczerpaniu zasiłku wróciłeś do pracy z ubezpieczeniem chorobowym, świadczenie nie przysługuje [5]. Oczekiwanie na decyzję nie zmienia tej zasady.

Ile razy można przedłużyć świadczenie rehabilitacyjne?

Ustawa nie liczy wniosków, lecz miesiące: świadczenie przysługuje przez okres niezbędny do przywrócenia zdolności do pracy, łącznie nie dłużej niż 12 miesięcy (art. 18 ust. 2) [1]. Może być przyznane jednorazowo lub w częściach [5]; o kolejną część wnioskujesz na ZNp-7 bez części II [3].